10 คำศัพท์จากละครเรื่องบุพเพสันนิวาส

1.ออเจ้า

ในจดหมายเหตุลา ลูแบร์ ทูตฝรั่งเศสที่เข้ามากรุงสยาม สมัยพระนารายณ์มหาราช ระบุว่า ‘ออเจ้า’ (otcháou) ใช้พูดแก่บุคคลที่มีฐานะต่ำกว่า อายุน้อยกว่า และซึ่งผู้พูดไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามมาแต่ก่อน

2.เว็จ

ในสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นคำเรียก "ห้องน้ำ" ซึ่งมักใช้ในเฉพาะคนชั้นสูง มีลักษณะเป็นส้วมหลุมนั่งยองๆ มีไม้หรือหินพาดรองไม่ให้หลุมถล่ม ถ้าจะไปเข้าห้องน้ำก็ให้บอกว่า "จะไปเว็จ"

3.เทื้อคาเรือน

ใช้กับหญิงสาวที่ยังไม่ได้แต่งงานถึงแม้ว่าจะถึงวัยที่ต้องแต่งงานแล้ว หรือที่คนสมัยนี้เรียกกันว่า "ขึ้นคาน"

4.ม้ากระทืบโรง

หมายถึง กิริยาไม่เรียบร้อย หรือพูดอีกอย่างว่า ม้าดีดกะโหลก

5.ฟะรังคี

หมายถึง ฝรั่ง หรือชาวต่างชาติ

6.ชะม้ายชายตา

หมายถึง อมยิ้มแบบเอียงอาย ส่งสายตาโปรยเสน่ห์ให้ผู้ชาย

7.คำว่า 5 บาท 10 บาท

เป็นการบอกเวลาในสมัยก่อน โดย 5 บาท คือ ครึ่งชั่วโมง และ 10 บาท คือ 1 ชั่วโมง

8.สามหาว

หมายถึง หยาบคาย โอหังก้าวร้าวผู้หลักผู้ใหญ่ (ใช้แก่วาจา)

9.วิปลาส

คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ ผิดปกติไปในทางเสื่อม ดั่งเช่นที่คุณหญิงจำปาดุด่าแม่หญิงการะเกดว่าท่าทางวิปลาสไม่เหมือนผู้ใด

10.เพลาชาย

อ่านว่า เพ-ลา-ชาย หมายถึง ช่วงเวลาบ่ายโมงตรง